Ile powinna trwać sesja medytacji

[alicjaa]

Pytanie początkującego... wiem, że to na pewno indywidualna kwestia, ale jak długo "powinno się" medytować? Medytuję regularnie już ponad 9 miesięcy. To pewnie nie dużo, ale dla mnie to ogromny krok. Bezpośrednio po medytacji faktycznie czuję się wyciszona i zrelaksowana, no i są też jakieś ogólne zmiany - zauważyłam mniejszą reaktywność a zwiększoną refleksyjnosć u siebie. Mniej bezsensownego zamartwiania się, większe zaufanie do życia ogólnie. Jednak co mnie trochę u siebie rozczarowuje to długość moich medytacji. Medytuję w porywach 15 minut, wszyscy zazwyczaj piszą "zacznij od 10 - 15 minut i stopniowo wydłużaj czas medytacji" jednak ja tego nie potrafię zrobić. Od 9 miesięcy to jest około 13 minut. Próbowałam zauważyć co tak właściwie sprawia że przerywam - trochę jest to fizyczna "niewygoda" może trochę też zniecierpliwienie... staram się nie patrzeć na zegarek a i tak wychodzi plus minus 13 minut. Zawsze. Zero progresu.
Kupiłam książkę Culadasy "umysł oświecony" I według tej mapy wciąż jestem na etapie numer trzy - troszkę opanowałam "małpi umysł" jednak nic ponadto.

Jak zatem wydłużyć i pogłębić praktykę? Przyjdzie samo? Cierpliwość? Będę wdzięczna za rady

[alicjaa]

I jeszcze jedno. Kiedy przychodzi ten etap że się medytuje nawet gdy się nie medytuje? Mam na myśli robienie codziennych czynności z uważnością. Póki co medytacja to dla mnie te 15 minut siedzenia na poduszce a poza tym, na codzień, w pracy czy w domu raczej mam swoją "zwykłą świadomość" chociaż czasem w ciągu dnia zdarzy mi się "obudzic" i dostrzec że znów nie byłam świadoma. Ale raczej 90% mojego czasu to "sen". Kiedy to przychodzi? Przychodzi samo czy wymaga wysiłku i samokontroli?

[kunzang]

witaj

Pytanie początkującego... wiem, że to na pewno indywidualna kwestia, ale jak długo "powinno się" medytować?

to zależy od tego jaka to jest medytacja. np jedna sesja praktyki czie, to około 20 min., ale wykonuje się takich sesji trzy-pięć-dziewięć pod rząd w ramach jednego thun. thun (jest mały thun i duży thun - czyli jedna sesja medytacyjna) w buddyzmie tybetańskim jest zestawem różnych praktyk medytacyjnych i trwa różnie (i to zależy też od praktykującego).
nie wiem co medytujesz na ten moment - kiedyś wspominałaś o czymś, co przypominało vipassanę. tego typu praktyki trwają minimum trzydzieści minut, maksimum sześćdziesiąt minut. optymalna sesja medytacyjna, to około czterdzieści-czterdzieści pięć min.
np w zen, praktyka zaczyna się od śpiewów (jakieś pięć minut), następnie ma miejsce medytacja w pozycji siedzącej (trzydzieści minut), po czym medytacja chodzona (jakieś pięć minut).
natomiast w mym przypadku, gdy praktykuję semdzin (praktyki skupienia/okiełznania umysłu) lub semten (praktyki poszukiwania umysłu czyli praktyki wglądu), to jest to czterdzieści pięć minut w założeniu, ale z reguły trwa to koło godziny (bywa, że "się zagapię" i okazuje się, że minęły np dwie godziny). tak czy inaczej zakładam, że ma sesja to czterdzieści pięć minut (taka, godzina lekcyjna) i tym, którzy mnie o to pytają, to taką zalecam. w przypadku praktyk tantrycznych jest inaczej i te czasy medytacji bywają różne.

Jak zatem wydłużyć i pogłębić praktykę?

mam propozycję dla Ciebie na ten moment
kiedy kończysz sesję medytacyjną, wstań powoli utrzymując medytacyjny stan umysłu i zacznij spokojnie (nie za wolno, nie za szybko), chodzić w kółko (jak największe jest możliwe) w dowolną stronę. ułóż ręce przed sobą tak jak w medytacji, by nimi nie machać podczas chodzenia i patrz przed siebie swobodnie nie koncentrując wzroku na niczym, lub lekko w dół. wykonaj parę, paręnaście takich okrążeń. nie licz okrążeń, po prostu gdy zauważysz, że już się dekoncentrujesz, powoli usiądź do medytacji. kiedy skończysz tą medytację siedzącą (zakładamy, że masz w tym momencie dwa razy po trzynaście minut), znowu wstań powoli, wykonaj parę do parunastu okrążeń utrzymując medytacyjny stan umysłu, i ją zakończ. fajnie by było, gdyby po zakończeniu owego ostatniego chodzenia, udało Ci się przechodząc do zwykłych czynności, dalej starać się utrzymywać, ów medytacyjny stan umysłu, np. stan wyciszenia, stan spokoju wewnętrznego, stan uważności (itp).

Jeżeli w Twojej okolicy jest jakaś sanga Zen Kannon, lub Zen Kwan Um, to proponowałbym ich odwiedzić, i tak z raz z nimi popraktykować. uważam, że zestaw, który oni proponują, jest dobry (wspierający) dla początkujących z następujących powodów (tych powodów jest więcej, ale na ten moment je pominę):
- śpiewy - chcąc nie chcąc, gdy śpiewasz daną sutrę, to musisz zacząć głębiej oddychać i dość rytmicznie, a to energetyzuje i układa oddech. to dobre podejście przed medytacją - jest się wtedy doenergetyzowanym, dotlenionym, oddech staję się bardziej swobodny.
- siedzenie - no wiadomo. nie będę się tu wypyszczał.
- chodzenie - uczy jak przenosić medytacyjny stan umysłu w ruch, a co za tym idzie i w codzienne czynności (np. zmywanie, sprzątanie, gotowanie), a nie odlatywać umysłem podczas tych czynności.

pozdrawiam


ps
rozumiem, że mówimy o świeckich - mnisi to inna bajka i nie ma sprawa.

[kunzang]

witaj

I jeszcze jedno. Kiedy przychodzi ten etap że się medytuje nawet gdy się nie medytuje?

wtedy, kiedy kompletnie (definitywnie) przestaje się sobie zawracać głowę tym, czy się medytuje, czy nie, czy coś się osiąga, czy nie, czy coś się odpuszcza (uwalnia), czy nie (itp).

pozdrawiam